14 tips om een opname te laten slagen

Hoe ik mijn opname helpend maakte
14 tips om een opname te laten slagen

 

In deze blog ga ik op een rijtje zetten hoe ik een opname zo helpend mogelijk probeerde te maken. Zoals jullie misschien al weten ben ik net weer thuis na een korte opname op een gesloten afdeling van een kliniek. In mijn leven heb ik heel veel opnames gehad en in principe was deze time out opname niets nieuws voor me. Een opname is een opname zou je zeggen. Maar er is wel degelijk verschil. Een opname kan ook minder helpend zijn. Het is aan jou om er het beste van te maken.

 

Het ging niet zo lekker met mij de afgelopen weken. Of eerlijk gezegd: ik zat rock bottom. Ik zorgde niet goed voor mezelf, had bijna geen contact meer met mijn vrienden, mijn lichaam was van slag door de slechte verzorging en ik zag geen uitweg meer. Toen is er besloten om mij kort op te nemen in een kliniek en intensief te begeleiden zodat ik heelhuids de crisis uit kon komen. En ik denk dat het gelukt is! Ik voel me tien keer beter dan even geleden. Dus misschien kan je stellen dat dit een ‘succes opname’ was.

 

Dit heeft mij allemaal geholpen:

 

  1. Wees op tijd!

Wacht niet totdat het erger en erger wordt. Geef het op tijd aan als je denkt dat het fout gaat. Ik gaf het vaak meteen aan als ik merkte dat mijn hoofd raar begon te doen. Op die momenten vroeg ik om medicatie en een gesprek met een verpleegkundige. Probeer je destructieve hoofd voor te zijn en kom in actie voordat het erger wordt. Grijp vroegtijdig in met iets wat jij nodig hebt.

 

  1. Gebruik maken van de hulp die er is

De mensen die in de kliniek werken worden betaald om jou te helpen. Laat je dus ook helpen! Probeer alles eruit te halen wat erin zit. Daarmee bedoel ik dat je gebruik moet maken van de mogelijkheden die er zijn. Er loopt verpleging rond dus vraag of je mag praten met een van hen als het niet gaat. Bedenk samen wat nodig is om het slechte moment door te komen. Heb je afleiding nodig? Rust? Prikkels? Juist geen prikkels? Medicatie? Praat en probeer te doen wat jou op dat moment het beste helpt.

 

  1. Eerlijk zijn

Vooral tegen de artsen en verpleegkundigen maar eigenlijk tegen iedereen die jou wil en kan helpen zou ik eerlijk zijn. Ik was tijdens de opname bijvoorbeeld heel open en eerlijk over de triggers die er voor mij op de afdeling waren. Soms gaf ik aan dat bepaalde snoeren mij triggerde om aan suïcide te denken. Dit heb ik uitgesproken en heb erover gepraat en soms besloten we dan om de snoeren weg te halen en soms besloten we naar een andere ruimte te gaan. Dit om mij zo veilig mogelijk te houden. (en op tijd ingrijpen dus! Niet wachten tot ik met een snoer in mijn handen sta en de spanning al enorm is opgelopen, nee! Meteen handelen als je ziet dat iets jou triggert.) Praat over wat je wel en niet trekt en verzin dan een oplossing.

 

  1. Goed eten en drinken

Het klinkt simpel maar dit was een hele grote stap voor mij tijdens deze opname. Eerst had ik een destructief eet- en drinkpatroon. Ik wilde dit in de kliniek doorbreken en dat lukte door normaal te eten en te drinken. Een gezond patroon/ritme ontwikkelen kan heel goed op een afdeling.

 

  1. In de psychiatrie draait het allemaal om contact

Contact is denk ik het belangrijkste punt en ook het punt waar je het meeste winst kan behalen. Als ik iets fijn vond in het contact met de verpleging of artsen, heb ik dat ook uitgesproken. Bijvoorbeeld: Ik vind het fijn dat je bij me zit nu, dat geeft me een veilig gevoel. Of: bedankt dat je zo aardig bent, dat vind ik heel fijn. Dingen uitspreken en goede afspraken maken is heel belangrijk en kan leiden tot vooruitgang.

 

  1. Geef je over

Geef je over aan de regels zodat de regels je rust kunnen gaan brengen. Je kan wel blijven vechten tegen alles wat je kut vindt maar soms moet je je ook even overgeven en begrenzing accepteren. Sluit vrede met het feit dat je opgenomen zit. Nu je er toch bent kan je maar beter het beste ervan proberen te maken.

 

  1. Besluit dat zelfbeschadiging en suïcide GEEN optie is

Dit was voor mij heel helpend. Dit bracht mij rust omdat ik anders elke seconde bezig was met hoe ik mezelf kapot kon maken. Toen dacht ik: oké dat gaan we gewoon NIET doen. ‘Jouw drugs zijn uitverkocht’ dus de optie valt weg. En ja dan ga je door een hel want je hoofd schreeuwt dat bijvoorbeeld zelfbeschadiging wel een optie is maar je moet doorzetten en uiteindelijk brengt het ontbreken van destructie je rust. Misschien geloof je het niet maar bij mij werkt het zo dus misschien kan het jou ook helpen.

 

  1. Muziek

Muziek kan helpen. Mij helpt het op veel manieren. Tijdens de opname heb ik het vooral ingezet om dissociatie te voorkomen/uit dissociatie te komen. Ik liep rond op de afdeling met een oortje in mijn oor. Ik had een speciale afspeellijst gemaakt voor deze opname. Ik had de nummers uitgekozen waar ik steun aan heb en die passen bij mijn gevoel. Doordat ik steeds de muziek hoorde had ik iets uit de realiteit waar ik me aan vast kon houden. Eigenlijk gewoon steeds weer naar het hier en nu getrokken worden door de muziek die je op dat moment hoort.

 

  1. FOCUS OP JEZELF

en niet op anderen

 

  1. Zoek (laagdrempelig) contact met vrienden en/of familie

Voor mij was het te zwaar om mensen op bezoek te laten komen maar een whatsappje sturen en lezen kon ik wel. Ik heb laten weten dat het erg slecht met me ging en vrienden en familie reageerden daar fijn op. Terwijl ik er al weken van overtuigd was dat ik helemaal geen vrienden meer had omdat niemand wat van zich liet horen. Maar dat was niet het geval. Als je contact wilt moet je contact zoeken. Dus vanuit de kliniek heb ik mijn sociale leven aangewakkerd en dat hielp me heel erg. Bevestiging dat ik niet alleen ben, dat er mensen zijn die om me geven. Maar je kan dus niet verwachten dat alle steun vanzelf komt. Mensen kunnen niet ruiken dat je steun nodig hebt dus geef het aan!

 

  1. Ga naar buiten als het kan

Zoek de tuin van de afdeling op of vraag of je onder begeleiding een klein stukje mag wandelen. Met goede veiligheidsafspraken is het vaak mogelijk om in de buitenlucht te komen. Maak daar gebruik van.

 

  1. Zorg dat je chocola hebt

Grapje natuurlijk! Maar er zit wel een kern van waarheid in. Je moet tenslotte zelf de slingers ophangen, toch? Tijdens mijn opname zorgde ik ervoor dat ik lekkere dingetjes op mijn kamer had. Dingen die ik écht lekker vind: een Bueno, wat snoep, limonade, ijsthee. Zo had ik steeds iets om me op te ‘verheugen.’ De realiteit is vaak bitter en onaangenaam. Met dingetjes die je fijn vindt (in mijn geval lekker eten en lekker drinken) kan je de realiteit letterlijk wat zoeter maken.

 

  1. Praat over je dromen en doelen

Of teken, schilder of schrijf erover. Er is vast iets waarvoor je wilt blijven vechten, denk daar aan en praat daarover. Ook op momenten dat het minder gaat. De verpleging hielp mij ook vaak herinneren aan mijn dromen en doelen op momenten dat ik mezelf pijn wilde doen, dat hielp me. Zo weet iedereen op de afdeling nu alles over mijn hond Nugget. J

 

  1. Probeer je eigen regie te houden

Dus geef aan wat jij nodig hebt en aankan. Wat is het beste voor jou denk je? Ga daarover in gesprek.

 

Onthoud:

Ook al wil je jezelf kapot maken, accepteer dat het geen optie is. Besluit dat jij jezelf juist veilig gaat houden. Of je het nou wilt of niet, jij moet veilig blijven punt uit. Jij bent belangrijk. Het leven wordt weer anders want uit donkere hollen kun je naar het licht klimmen. Kijk letterlijk soms even naar de zon. Die schijnt ook voor jou, elke dag weer. Jij verdient het om die zon te zien. Houd je ogen open. Kick some ass!