Persoonlijke zoektocht en een puzzel

 

Vandaag heb ik iets te vertellen en ik heb het nog niet eerder op Strong like a fighter gedeeld. Ik had vooral eerst zelf tijd nodig om erachter te komen wat dit voor mij betekent. Ook vind ik het heel erg persoonlijk, misschien zou ik het een persoonlijke zoektocht willen noemen, of een puzzel. Maar hoe ik het ook zou kunnen zeggen is: ik ben autistisch.

 

Snappen

Hoewel ik het ingewikkeld vind met deze diagnose om te gaan, ben ik er wel ‘blij’ mee. Ik begin meer van mezelf te snappen. Ik ben aan het leren om constructief om te gaan met de dingen die ik over mezelf ontdek. Nu snap ik beter waarom ik verkeerde diagnoses heb gekregen die weer werden ingetrokken én waarom bepaalde behandelingen averechts werkten. Ik begrijp mezelf iets beter en daar ben ik mega dankbaar voor.

 

Autistischer worden?

‘Maar Kenza dit of dat kon je vroeger wel,’ krijg ik te horen. En het is echt de meest frustrerende opmerking ever. Want ja, ik deed dingen eerst anders. Maar ik wil liever niet onnodig ongelukkig zijn, een toneelstuk opvoeren of constant over mijn grenzen gaan. Doen alsof je dingen kan die je eigenlijk niet kan, gaat ten koste van jezelf. Misschien lijkt het nu moeilijk, moeilijk, moeilijk maar het is zeker niet alleen maar kut, weet je dat? Er gaan namelijk ook nieuwe deuren voor mij open. Graag kijk ik naar wat autisme me brengt en niet waarin het me tegenhoudt.

 

Begeleiding

Al anderhalf jaar sta ik op de wachtlijst voor autismebegeleiding. En afgelopen week hebben ze me ineens gebeld, ik ben aan de beurt en ga dus begeleiding krijgen! Hier ben ik onwijs blij mee. Wat het precies in gaat houden weet ik nog niet, maar ik ben enthousiast.

Een zoektocht dus. Maar soms is het ook gewoon maar een mega grote puzzel. Zoeken naar van alles, vragen, vinden en genieten van de kleuren die je ziet. Dus ja, ik ben autistisch. Weten jullie dat ook weer.

 

Geef alles wat je hebt

om te omarmen

wie je bent.