Vechten voor mijn vrijheid – het verhaal van Alicia

Ik loop nu vooral tegen problemen aan die zijn ontstaan door mijn basisschooltijd.
Ik ben deze periode 3 à 4 jaar gepest door een meisje.
Het was een verschrikkelijke tijd: ik werd altijd buiten gesloten, ik werd dagelijks uitgescholden, ik had geen vast vriendengroepje et cetera.
Ik hoorde er gewoon niet bij.
Waarom ik er niet bij hoorde weet ik niet.
Misschien was het omdat ik iets dikker was die tijd. Ik werd in ieder geval vaak ‘dik’ genoemd door haar.
Voordat dit alles gebeurde was ik best spontaan maar ik begon mij af te sluiten van alles en iedereen.
Ik heb mijn ouders nooit durven vertellen dat ik gepest werd.
Ik werd tot groep 7 gepest op de basisschool en pas dit schooljaar (in de 3e klas van de middelbare school) heb ik het aan mijn ouders verteld. Het was beter geweest als ik het mijn ouders meteen had verteld, maar goed dat durfde ik niet.


De brugklas was voor mij echt een kutjaar. Ik had (bijna) geen vrienden en werd weer buitengesloten. Ik voelde me zo slecht dat ik in de 2e klas ben begonnen mezelf te snijden. Gelukkig vond ik toen wel iemand waarmee ik erover kon praten. We zijn nog steeds vriendinnen. Nu zit ik in de 3e klas van de middelbare school. Ik heb nu gelukkig wel een paar vriendinnen en ik word wat meer geaccepteerd in de klas.

Toen ik begin dit schooljaar aan mijn ouders vertelde over het pesten, heb ik verteld dat het niet goed met mij ging. Wij zijn toen naar de huisarts geweest en daar werd ik doorverwezen naar een praktijkondersteuner. Helaas kon de praktijkondersteuner mij niet verder helpen. Ik ben toen naar en psycholoog geweest. Ik zit nu sinds begin februari (ongeveer 3 maanden) bij die psycholoog. Ondanks alle hulp gaat het nog steeds niet goed met me. Mijn zelfbeschadiging wordt heftiger, ik heb paniekaanvallen, ik heb heel veel stress, ik ben heel angstig en heb suïcidale gedachten. En daarbovenop heb ik er ook nog eens een eetstoornis bij, namelijk anorexia nervosa. Op zijn zachts gezegd is mijn situatie kut.

Toch voel ik me soms een beetje ‘goed’. De betere momenten, de fijne momenten zijn voor mij als ik sport. Hier haal ik veel voldoening uit. Ik doe nu al ruim 1 jaar aan powerliften en ik rijd al 2 jaar paard. Tijdens het sporten voel ik me goed. Maar als ik nog meer afval mag ik niet meer sporten. Dit wil ik echt niet want sporten betekent veel voor me. Ik wil heel graag beter worden alleen zie ik bijna alles negatief. Soms is het zo zwart in mijn hoofd dat ik het echt even niet meer weet. Ik ben weleens bang dat ik de controle kwijt ga raken.

Het Nederlands Kampioenschap powerliften komt eraan en ik moet meer eten om op kracht te komen. Ik vind het zo ontzettend moeilijk om me aan mijn eetschema te houden maar ik geef zoveel om sporten dat ik het toch doe. Ik ga mijn passie niet opgeven voor een stomme eetstoornis. Powerliften en paardrijden motiveren mij om toch door te gaan.

En nu, tja nu zit ik hier maar. Gevangen door mijn negatieve en zwarte gedachten. Ik ben opzoek naar een uitweg, naar een goede oplossing, naar betere tijden. Ik had bijna de hoop opgegeven maar toen kwam ik het @stronglikeafighter account tegen. Kenza inspireerde me en dat zorgde ervoor dat de knop is omgegaan. Ze inspireert me zo omdat ze laat zien dat er ook mooie dingen in het leven zijn. Soms is ze even down maar met haar kracht en de steun van anderen komt ze er weer bovenop. Toen ik dat zag dacht ik “Hey maar als zij het kan, dan kan ik het toch ook?” Ik weet nu dat ik niet moet opgeven maar moet blijven zoeken naar die uitweg. Ik moet vechten voor mijn vrijheid. Ik wil Kenza hiervoor bedanken!

Elke keer als ik naar Kenza’s account kijk, krijg ik een sprankeltje hoop. Gewoon door de mooie, sterke en hoopvolle uitstraling. Ik zit dan wel nog steeds gevangen maar ik heb er vertrouwen in dat het mij gaat lukken hieruit te komen. Soms is mijn vertrouwen iets minder maar ik ga echt mijn best doen om het gevecht niet op te geven. Ik ga strijden. Mijn verhaal heeft nu nog een open einde maar ik ben vastberaden om het zelf af te sluiten. Ik wil dat mijn verhaal goed eindigt dus daar strijden we voor. #staystronglikeafighter