Wat is een depressie?

Het is elke dag doodgaan omdat je ademhaalt. Willen  schuilen terwijl het stormt. Oneindige regenbuien. Stormen die maar aanhouden. Of juist de leegte. Er is van alles voor iedereen maar voor jou is er niets. Stilte en  eenzaamheid. Een depressie is niet willen opstaan omdat de dag te lang duurt. Is niet willen slapen omdat de nachtmerries op je wachten. Of juist de hele dag willen slapen. Slapen en wachten. Wachten tot het beter wordt maar er niets tegen kunnen doen. Een depressie is verlamd zijn. Niet kunnen bewegen omdat je lichaam niet meewerkt. Het is zelfhaat, zo groot dat het je opslokt. Depressie is alles ten onder zien gaan. Depressie is toekijken. Niets kunnen doen.

Dingen willen doen maar niet kunnen doen. Geen  uitweg kunnen vinden. Moeilijk adem kunnen halen, onder water worden gehouden. Elke dag dezelfde berg op moeten klimmen om er ’s avonds weer vanaf geflikkerd te worden. Depressie is kruipen tot je knieën open liggen. Het is een oorlog. Depressie is je hechten aan de somberheid, niet zonder kunnen. Omdat dat het enige is wat je warm houdt. Het is de pijn willen stoppen maar het niet kunnen. Verzuipen in de pijn. Niet boven kunnen komen. Op zijn en toch nog verder willen. Of niet willen. Alles niet willen. Niks meer willen, nooit meer willen.

Een depressie is pillen slikken. Vertrouwen op de kleine witte dingetjes en je leven eraan over geven. Depressie is niet kunnen eten. Of heel veel moeten eten. Het is praten of juist niet. Alleen zijn, ook al zijn er mensen om je heen. Het is alleen bestaan. Niets meer om je heen kunnen zien of horen. De rest is er gewoon niet. Het bestaat niet. Het enige wat er bestaat ben jij en je pijn. Jij, verzuipend. blind, doof en leeg.

Depressie is een kamer hebben met een matras. Zonder raam. Depressie is mensen die je voor gek verklaren en mensen die aapjes komen kijken. Depressie is tegen onbegrip aanlopen, keer op keer. Mensen die je niet begrijpen, ja aanstaren zonder iets te zeggen. Het gevoel hebben dat er naar je wordt gewezen en over je wordt gepraat. Depressie is geen contact kunnen maken. Geen brug kunnen bouwen tussen jou en de ander. Het is alleen zijn en geen einde kunnen zien. Geen uitweg kunnen vinden, deuren niet open kunnen krijgen. Deppressie is lachen, omdat dat nou eenmaal moet. Niet begrepen worden door anderen. Totaal verkeerd ingeschat worden. Veroordeeld worden. Een aansteller worden genoemd. Je een aansteller voelen. Klein zijn. Zo verdomde klein zijn.

Depressie is gek worden van elk geluidje dat als een kogel je oren binnendringt. Fel licht niet kunnen verdagen, overdag dromen en niet wakker kunnen worden. Opgeslokt worden door je nachtmerries die ook overdag bestaan. Het is niet meer verder kunnen. Niet meer kunnen lopen, kapot zijn van het kruipen. Nooit meer beter worden. Het gevoel hebben nooit meer beter te kunnen worden. Geen uitweg meer zien. Nog blinder zijn dan je al was.

Het is gek worden, jezelf op je kop geven. Benauwd zijn. Nergens het nut van inzien, alles is nutteloos. Zinloos, kansloos en vergaan. Het is ver gaan. Verder gaan dan je eigenlijk kon. Het is vechten. Strijden. Verliezen, winnen. Vallen, opstaan. Niet opgeven. Doorgaan. Adem blijven halen al is dat het laatste wat je doet. Toch proberen te kijken, toch proberen te zien. En te horen. Voorzichtig te luisteren. Het is steentjes zoeken en een brug bouwen, kosten wat kost. Het is keihard en geen leven te noemen. Het is na het kruipen weer opstaan, bloed afvegen en doorgaan.