Zelfbeschadiging

Informatie over zelfbeschadiging

zelfbesch-04Op deze pagina vind je informatie over wat zelfbeschadiging is.
Ik zal deze pagina vanuit mij schrijven. Ik beschadig mezelf al vanaf mijn twaalfde.
Ik ga je uitleggen wat zelfbeschadiging is, in mijn ogen.
Zelfbeschadiging is officieel “Het bewust of onbewust toebrengen van letstel aan het eigen lichaam zonder de intentie het leven te beëindigen.”

Mensen denken altijd dat zelfbeschadiging krassen op je arm betekent. Was dat maar waar.
Zelfbeschadiging is helaas veel meer dan dat.
Wel valt krassen op je arm onder zelfbeschadiging natuurlijk.
Maar er zijn nog veel meer manieren om jezelf te beschadigen.
En helaas hebben wij mensen een creatief brein dus de manieren variëren van slaan tot dingen inslikken,
van haren uitrekken tot hoofdbonken en van te kleine schoenen dragen tot overgeven.
Je hoort men bijna nooit over de onzichtbare vormen van zelfbeschadiging die, naar mijn mening, net zo serieus genomen moeten worden
als de zichtbare vormen.
Mensen die zichzelf beschadigen kunnen zich schamen, zich eenzaam voelen en somber zijn.

De reden waarom iemand zichzelf beschadigt is bijvoorbeeld dat iemand zich boos op zichzelf voelt, zich leeg voelt,
zich overspoeld voelt, bang is, zich schuldig voelt of depressief voelt.
De redenen lopen heel erg uiteen.
Er zijn ook mensen die zich redelijk goed voelen en zichzelf beschadigen.
Zelfbeschadiging kan een soort verslaving zijn geworden.
Als ik mezelf snij bijvoorbeeld, dan voel ik me vaak waardeloos en door een “goede wond” te maken denk ik iets gepresteerd te hebben.
Dan ben ik heel even trots op mezelf. Dat duurt maar heel kort, daarna voel ik me vaak nog waardelozer.
zelfbesch-02
Dit zorgt ervoor dat ik in een neerwaartse spiraal terechtkom en daardoor is het moeilijk te stoppen.

Je hoort wel eens dat zelfbeschadiging een uiting is van psychische pijn.
Psychische pijn omzetten in fysieke pijn omdat psychische pijn te veel en te groot is.
Maar ook boosheid of verdriet kan zelfbeschadiging in de hand werken.
Het is trouwens niet zo dat mensen die zichzelf beschadigen per definitie gek zijn of een gevaar voor anderen vormen.
Integendeel, mensen die zichzelf beschadigen richten de woede of agressie of wat het ook is naar zichzelf.
Ik bijvoorbeeld kan heel boos op mezelf zijn maar ik vind het moeilijk om boos op iemand anders te zijn.
Dus wees niet bang voor me. Nog een vooroordeel is dat mensen die zichzelf beschadigen geen pijn zouden voelen.
Dit is grote onzin. Mensen die zichzelf beschadigen voelen wel degelijk pijn maar het moment waarop kan verschillen.
Als mensen op het moment dat ze de verwondingen toebrengen geen of bijna geen pijn voelen, komt de pijn wel als de wonden behandeld worden.
Zelfbeschadiging komt bij veel verschillende psychiatrische stoornissen voor, ook soms bij eetstoornissen.
Andere termen voor zelfbeschadiging zijn, zelfverwonding, automutilatie, zelfverminking, auto-agressie, zelfmisbruik en zelfdestructief gedrag.

Er bestaan (nog) geen exacte cijfers over hoe vaak zelfbeschadiging voorkomt en bij wie.
Schattingen lopen uiteen van 0,75% tot 5% van de bevolking.
Wel is het bekend dat zelfbeschadiging vaker voorkomt bij vrouwen dan bij mannen.
zelfbesch-03
Kortom zelfbeschadiging is een groot en divers onderwerp.
Het is een zeer erg probleem waar veel mensen last van hebben. Zelfbeschadiging kan zichtbaar zijn vanwege de wonden,
blauwe plekken en littekens.
Maar er bestaan ook onzichtbare vormen van zelfbeschadiging.
De redenen waarom mensen zichzelf beschadigen lopen erg uiteen.
Mensen die ze zichzelf beschadigen voelen wel degelijk pijn en zelfbeschadiging komt bij heel veel verschillende stoornissen voor.

Zelfbeschadiging is iets vreselijks en ik wens het niemand toe.

KENZA